آیین‌نامه بتن یکی از پایه‌های اصلی در طراحی و اجرای سازه‌های بتن‌آرمه به‌شمار می‌آید که چارچوب علمی و عملی برای استفاده از بتن در ساختمان‌ها را فراهم می‌کند. این آیین‌نامه شامل استانداردهای مربوط به انتخاب مصالح، نسبت اختلاط بتن، عملیات قالب‌بندی، آرماتوربندی، عمل‌آوری و کنترل کیفیت می‌شود. استفاده دقیق از این آیین‌نامه، به مهندسان امکان می‌دهد تا سازه‌هایی مقاوم در برابر بارهای ثقلی، جانبی و شرایط محیطی طراحی کرده و از بروز آسیب‌های ناشی از ترک، نشست یا خوردگی جلوگیری کنند.

از دیدگاه تخصصی آیین‌نامه بتن در مبحث 9 مقررات ملی ساختمان دو جنبه اساسی دارد:

• جنبه مصالح و ترکیبات بتن:
  • تعیین نوع سیمان، سنگ‌دانه و آب مورد استفاده و نسبت‌های اختلاط مناسب برای دستیابی به مقاومت طراحی
  • محدودیت‌های مربوط به کیفیت مصالح از جمله پاکیزگی و دانه‌بندی سنگ‌دانه‌ها، و نحوه کنترل ناخالصی‌ها
  • دستورالعمل‌های مربوط به افزودنی‌ها و مواد بهبوددهنده بتن برای افزایش دوام، کارپذیری و مقاومت در شرایط خاص محیطی
• جنبه اجرایی و کنترل کیفیت:
  • الزامات قالب‌بندی، نحوه جای‌گذاری بتن و تراکم صحیح آن برای جلوگیری از حفره‌ها و شکاف‌ها
  • رعایت زمان‌بندی مناسب برای عمل‌آوری بتن، کنترل دما و رطوبت و محافظت از سازه در مراحل اولیه گیرش
  • آزمون‌ها و بازرسی‌های کیفی شامل تست مقاومت فشاری، کششی و خمشی بتن، کنترل ابعاد و رعایت پوشش بتن روی آرماتورها